Jarig!

Vandaag is mijn lieve vriendin Marjolein jarig. 34 lentes dartelt zij nu door de wereld.
Ik ken haar al zo'n vijftien jaar, sinds onze studententijd. Ze is een hardwerkende, lieve, vrolijke, energieke, nuchtere en optimistische Zeeuwse. Zo iemand die ook altijd klaar voor je staat. Maar de afgelopen tijd heeft ze het nogal zwaar. Trubbels met de gezondheid van haarzelf en haar jonge gezinnetje. Je mag wel zeggen dat de veerkracht zwaar op de proef wordt gesteld. Ik hoop dat we haar en haar gezinnetje kunnen helpen. In ieder geval wilde ik deze dag niet ongemerkt voorbij laten gaan. Vandaar een digitaal bloemetje voor haar en de wens dat 2007 toch een mooier jaar zal worden dan het nu lijkt te zijn.
Proficiat meid en drie dikke knuffels van Huib, Sofia en mijzelf!

Nieuwe vrienden

Afgelopen dinsdag was de officiele boekpresentatie van het boek van Michael "MAN" van Eekeren. Zijn goede buurvrouw en onze blogvriendin was speciaal voor deze gelegenheid uit Zuid-Frankrijk overgevlogen. Het kon dan ook niet anders dan dat we elkaar tegen het lijf zouden lopen. Ik moet je zeggen, ik keek er stiekem ook naar uit. Als je al vele maanden via het blog de dingen die je meemaakt en die je raken met elkaar deelt ontstaat er toch een band. Een beetje bijzonder is die wel, want eigenlijk ken je maar de helft van iemand. Je kent de stem, de mimiek, het postuur niet. Die dingen maken toch een groot deel van je persoonlijkheid uit. Dus ik was wel heel benieuwd naar Sien.
Tijdens de boekpresentatie hebben we elkaar gesproken, maar omdat het niet echt de gelegenheid is om te praten, spraken we af de volgende dag te lunchen. Die woensdag hebben we uren zitten kletsen over ons leven, onze kinderen, ouders, vrienden, eigenlijk over alles. Het was heel gezellig en ik hoop Sien dan ook eens in Zuid-Frankrijk te kunnen bezoeken, om haar man en kinderen te ontmoeten, om samen te koken en verder te kletsen. Maar tot die tijd, deze foto, genomen terwijl we stonden te wachten op de tram.

Jarige Jetse

Hiep hoi! Vandaag is mijn oud-collega en goede vriend Jetse jarig; 29 herfstjes jong. Gefeliciteerd!

Zo'n vier jaar geleden kwam je aan het bureau tegenover mij zitten. Vanaf die tijd deelden we lief en leed in de tuinkamer en later in het grote tochtige hol aan De Lairesse. Ja, we gingen op stand! Nou ja, onze bazen dan.

Sinds twee maanden werk je weer in het hotelwezen en ik mis je verschrikkelijk; je gezelligheid, je humor en je collegialiteit. Maar gelukkig zien we elkaar af en toe, zoals zaterdag bijvoorbeeld, want dan kom ik een borrel bij je halen. Het cadeautje brandt al in mijn tas.

Oude Vrienden

Mijn zus woont nu al weer 2 jaar bij mama. Samen met Dilip, haar vriend, heeft ze daar een nieuw leven opgebouwd. Ik ben heel trots op haar dat ze dat gedaan heeft. En blij, dat mama niet meer zo alleen is.
Dilip is geweldig. Die man kan alles. Hij heeft groene vingers met gouden randjes! In de droogte van de Mediterranee heeft hij twee prachtige tuinen opgebouwd. Een van die tuinen ligt op een stuk grond van Salvador.

Salvador is een verhaal apart. Tot voor kort kenden we elkaar niet. Dilip was met hem in contact gekomen toen hij op zoek was naar nog een stukje grond voor de tweede tuin. Salvador en Dilip konden het meteen goed met elkaar vinden. Hij vroeg hem wat een Surinaams-Hindustaanse man in La Garriga deed. Dilip antwoordde dat zijn schoonvader hier vandaan kwam en dat hij met zijn vrouw hiernaar toe was gekomen. Wie is dat dan? vroeg Salvador. En Dilip vertelde.

Salvador was sprakeloos. De man waarover hij het had was een oude vriend van hem. In hun jeugd hadden ze veel tijd met elkaar doorgebracht. Ook mijn oma kende hij goed. Ze gingen samen groente oogsten of druiven plukken. Mijn vader heeft hij voor het laatst gezien toen die 17 was en afscheid kwam nemen omdat hij weg ging uit het dorp om te werken op een grote boerderij. De tranen sprongen hem in de ogen toen hij hoorde dat mijn vader zijn laatste jaren in La Garriga had doorgebracht zonder dat hij het wist.
En nu is deze oude vriend van mijn vader een vriend van Dilip, Angela, mama en mijzelf. Fijn is dat, als je na zo'n lange tijd nog een cadeautje van je papa krijgt.

En daarom een mooie foto van Salvador, Sofia en mama in de huerto.

Amics

Sofia heeft een boel vriendjes bij oma in de straat. Ieder jaar kijken ze weer uit naar haar komst. Dit jaar werden we van het station opgehaald door de hele bende. Dat was erg feestelijk. Met mooi weer eet de hele buurt 's avonds in de Torrent. Iedereen neemt wat eten, wijn en lekkers mee. De kinderen spelen dan tot diep in de nacht op straat; pic-a-pared, tenis, salta ropa etc.
De tien dagen dat we dit jaar daar waren, zijn omgevlogen. Maar hier zijn dan een paar foto's van Sofia en haar vriendjes!